DE FLITSEN

TWEEDE BELANGRIJKE KWESTIE

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ وَاْلاَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّHem verheerlijken de zeven hemelen en de aarde en al hetgeen zich hierin bevindt. – de Koran 17: 44

ثُمَّ اسْتَوٰۤى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰيهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ... en Hij ordende deze tot zeven hemelen. – De Koran 2:29 وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌVervolgens wendde Hij Zich tot de hemel en ordende deze tot zeven hemelen; en Hij heeft kennis van alle dingen. – De Koran 2:29

Talrijke verzen, zoals deze edele verzen, verklaren dat de hemelen uit zeven hemelen bestaan.

In de tafsīrInterpretatie van de Qur'ān ‘Ishārātu’l-I‘adjāz’ (Tekenen van Wonderbaarlijkheid) hebben wij deze kwestie, wegens de noodzaak tot beknoptheid, aan het front tijdens het eerste jaar van de Eerste Wereldoorlog uiterst beknopt en samengevat uiteengezet. Het is dan ook passend hier slechts een samenvatting van die kwestie te geven. Deze luidt als volgt:

De oude filosofie stelde zich de hemelen voor als negen in aantal, doordat zij de ArshEen plaats waar de grootsheid en de verhevenheid van Allah zich in de meest ultieme vorm manifesteren. en de Kursī tot de zeven hemelen rekende, en beschreef de hemelen op een vreemde wijze. De indrukwekkende uitdrukkingen van de grote filosofen van die oude filosofie hebben de mensheid gedurende vele eeuwen onder hun invloed gehouden.

Vele mufessirīnEen grote geleerde die zich met het interpreteren van de Koran bezighoudt; een Koran-exegeet. voelden zich zelfs genoodzaakt de uiterlijke betekenissen van de verzen in overeenstemming te brengen met hun opvattingen. Daardoor werd in zekere mate een sluier gelegd over de wonderbaarlijkheid van de Wijze Koran.

De nieuwe filosofie daarentegen is, als reactie op de ongegronde en overdreven opvattingen van de oude filosofie, in het tegenovergestelde uiterste vervallen en heeft het bestaan van de hemelen ontkend.

De eersten vervielen in overdrijving (ifrātDit is de term die wordt gebruikt om afwijkingen te beschrijven die boven het niveau van gematigdheid in ethisch gedrag vallen.), de latere in tekortschieten (tefrītDit is de term die wordt gebruikt om afwijkingen te beschrijven die onder het niveau van gematigdheid in ethisch gedrag vallen.); beiden hebben de waarheid niet volledig kunnen tonen.

Maar de heilige wijsheid van de Wijze Koran heeft deze overdrijving en dit tekortschieten verlaten, de middenweg gekozen, en zegt:

Sāni-i zul-DjelālAllah, Die met uiterst kunstzinnigheid schept en Wiens grootheid en verhevenheid grenzeloos is. heeft de zeven hemelen geschapen. De bewegende sterren zwemmen daarin als vissen in een zee, en verheerlijken Hem door hun lofprijzing.

In een hadithDe Islamitische overlevering betreffende de handelingen en uitspraken van profeet Muhammed (saw) wordt gezegd:

اَلسَّمَاۤءُ مَوْجٌ مَكْفُوفٌDe hemel is een zee waarvan de golven tot bedaren zijn gebracht

Met andere woorden: de hemel is een zee waarvan de golven tot bedaren zijn gebracht.

Nu zullen wij deze koranische waarheid op uiterst beknopte wijze, vanuit zeven gezichtspunten, door middel van zeven grondbeginselen bewijzen.

Eerste grondbeginsel:

Volgens de wetenschap en de kennis staat vast dat deze grenzeloze kosmische ruimte geen oneindige leegte is, maar gevuld is met een substantie die ‘ether’ wordt genoemd.

Tweede grondbeginsel:
Volgens de wetenschap, de rede en zelfs de waarneming staat vast dat er een substantie bestaat die de ruimte vervult en dient als verbindingsmiddel voor wetten zoals aantrekking en afstoting tussen de hemelse lichamen, en als drager en overbrenger van krachten zoals licht, warmte en elektriciteit.